Santa Cruz de Tenerife

Santa Cruz de Tenerife in de morgenzon

Na wat kuiswerk, wat nodig was na een week op de wal, werd het tijd om nog een stukje te gaan zeilen. Het voorbije weekend zat er nogal wat wind en vooral een zware deining waardoor er zelfs enkele havens gesloten werden. Tenerife leek mij wel een leuk volgend doel. Ik had 2 mogelijkheden om de noord maar van Franse zeilers had ik gehoord dat de acceleratie zone daar niet van de poes was, of zoals zij het stelden "pas du chat" :-) Om de zuidpunt kon ook maar dan was het noorden van Tenerife niet bezeild met de NE die hier bijna altijd staat. Als zeiler kies je dan natuurlijk voor de noord route, ik trok mijn stoute schoenen aan want zeilbotten waren zeker niet nodig. De eerste 10 mijl ging het snel, wel op motor want achter La Palma zit er bijna geen wind. Dan kwam ik aan de NW punt van La Palma waar ik de witte koppen op de golven al van verre kon ontwaren. Ik stak alvast een reef in het grootzeil & genua, een beetje defensief zeilen is hier zeker een must. En op 5 minuten ging het van 5 kn naar 30kn wind uit oostelijke richting. Dit is normaal omdat de NE wind op de hoge rug van het eiland naar het oosten afbuigt. Dus bleef de motor aan om deze acceleratie zone zo snel mogelijk achter te laten. Regelmatig dook de boeg in de diepe golfdalen en dit duurde tot de meest noordelijke kaap. Dan begon de wind zachtjes af te nemen en meer NE te draaien. Deze acceleratie zone is zo een 5-6 mijl breed, een uurtje tegen de golven in beuken dus. Misschien is het mogelijk om uit deze zone te zeilen maar dan ga je een tijd puur noord, ik koos om een uurtje langer de motor bij te laten staan. Eens voorbij La Palma viel de wind terug naar de 12 - 15kn NE voorspelde wind en de golven kalfden een beetje af. Tenerife was net bezeild en met 6 a 7kn snelheid ging het vlot richting Tenerife. De afstand Tazacorte - Santa Cruz de Tenerife bedraagt ongeveer 125mijl dus te lang voor een dagtocht. Een nachtje doorzeilen daar kijk ik zeker niet tegen op, integendeel. Natuurlijk echt gaan slapen in de kajuit is hier rond de eilanden te gevaarlijk.

de boortorens worden klaargemaakt

Er kunnen altijd kleine vissersbootjes aan het werk zijn die geen AIS transponder aan boord hebben. Regelmatig uitkijken is de boodschap dus. Het was een mooie heldere nacht met heel veel sterren en dat maakt alles goed natuurlijk. 25u na mijn start in Tazacorte kwam ik toch nog goed uitgerust aan in een in de zon liggend Santa Cruz. Het is altijd weer leuk om op zoek te gaan naar mooie plekjes in onbekende steden.
In Las Palmas lagen er ook boortorens klaar in de haven. Onlangs las ik dat het Spaanse Repsol , na veel jaren onderhandelen, de toelating gekregen heeft om proefboringen uit te voeren rond de Canarische eilanden. Voor de zeilers komen er een aantal obstakels bij. Hopelijk gebeuren er hier geen calamiteiten zoals met de Deepwater Horizon in de Mexicaanse golf.

Tazacorte, technisch weekje

een laagje of 2 anti-fouling en ze is weer tip-top

In Las Palmas had ik gezien, al duikend onder de boot, dat ik al met een volledig biotoop op stap was. Dat is best gezellig maar het remt de snelheid een beetje maar als ik te lang zou wachten zou het de nieuw aangebracht onderlagen kunnen beschadigen. Dus hier en daar rondgekeken en zoveel plaatsen waar er voldoende staanplaats is zijn er niet blijkbaar. In Tazacorte kon men wat plaats vrijmaken en na een weekje surplacen werd ik met de 'varadero' van de jachthaven uit het zilte nat gehesen. En inderdaad was het meer dan nodig. De hogedrukspuit kon het grootste gedeelte van mijn rif verwijderen maar ik moest toch nog met een steekmes de dikste zeepokken en kokerwormen op chirurgische wijze verwijderen, dit om de natuurvrienden onder ons gerust te stellen :-)
Aan de staanplaats is een kleine nautische winkel waar ik de nodig anti-fouling kon bestellen zonder zelf het eiland bij middel van bus of huurauto te moeten rondcrossen. Er wordt hier nog niet zo milieu vriendelijk gewerkt als bij ons, de afsluitplaats is daar waar de boot staat en niet een betonplaat rondom van aflooproosters voorzien met de nodige bezinkputten om de oude anti-fouling op te vangen.

op de werf met mooi uitzicht op de haven en oceaan

Nee het vliegt hier nog allemaal lustig in het rond. Ik keek ook met verbazing toen een van de gasten van de werf zo maar de schroef kwam proper maken zonder dat ik iets gevraagd had, hij overgoot de schroef met een zuur die ik meters ver kon ruiken, het liep zo de vloer op ??? Ik moet wel zeggen dat de schroef blonk als nieuw. De romp was terug mooi strak en klaar om 2 lagen anti-fouling op te zetten. 2 dagen en 2 lagen nadien blonk de onderkant weer als nooit tevoren, de romp zelf zou nog wel een extra wasbeurt kunnen gebruiken. De prijzen om uit het water gehaald te worden vielen best mee: 300€ om uit & in het water, 110€ voor huur staanplaats & bok, 60€ voor de schoonmaakactie met hogedrukspuit. Hopelijk is de lady terug goed voor een jaartje of 2 door te brengen in het water. De schroef zelf heb ik niet in de anti-fouling gezet. Hier raden ze dit af dus luisterde ik maar naar de plaatselijk specialisten en het water hier is zeker warm genoeg om eens regelmatig de schroef proper te maken en indien nodig ook de romp. De hoge water temperatuur en het zuivere water maken dat het onderwaterschip snel aangroeit.
Je mag aan boord blijven hier terwijl de boot op de wal staat en je mag zelf werken aan de boot, bij ons is dat evident maar in Spanje is dit niet. Op veel plaatsen moet je de onderhoudswerken, zoals schilderen, door een bedrijf laten uitvoeren. Zeker een goed plaats om wat onderhoudswerken uit te voeren en de kleine werf hier aan verbonden kan zeker wat technische assistentie verlenen. De mensen van Nautica (winkel & werf) zijn van goede wil en zeker niet duur.

Santa Cruz de La Palma

zoveelste replica van de Santa Maria

Na ons rondje La Gomera liepen we Santa Cruz aan omdat deze haven dichtbij de luchthaven ligt. En Santa Cruz is zeker ook de moeite van een bezoek waard. Ook hier begon de geschiedenis eind van de 15 eeuw toen de Spanjaarden deze eilanden inpalmden en ze nadien gebruikten als springplank naar het nieuwe continent. Veel straatnamen refereren dan ook naar de talloze explorators die hier die hier hun voetstappen achterlieten en veelal bleef het niet enkel bij hun voetstappen. Avondvertier is er ook voldoende want we vonden toch wel een aantal leuke bars waar er het gezellig aan toe ging. Het stadje ondergaat een ware metarmofose als een 1 of meerdere cruiseschepen aanmeren.

mijn 2 buurboten

Dan veranderd het oude gedeelte in een wriemelende toeristenmassa en aan en af rijdende autobussen.
De jachthaven zelf is van alle comfort voorzien maar er staat altijd een deining in de haven, zelf bij rustig weer. Het is dan ook opvallend dat zulk een mooie haven zo weinig ligplaatsen gevuld krijgt. Het is niet alleen de vervelende deining maar er staat ook regelmatig een strakke oceaanwind die vochtige lucht aanvoert die door de hoge bergruggen tegengehouden wordt. Meer dan de helft van de tijd hangt er dan ook een wolkendeken boven Santa Cruz en de volledige NE kant van La Palma. Regen valt er niet direct uit, toch niet in dit seizoen. Het weersverschil met Tazacorte aan de westzijde van het eiland is heel opmerkelijk. Toch verkiezen veel inwoners om langs de meer bewolkte oostkant te wonen wegens de gematigder temperaturen.

bijna zwart/wit foto, zoutwinning in het zuiden van La Palma

La Gomera, klein is soms groots

stuw die de vruchtbare vallei van Vallehermoso voedt

Wij hebben nog een 3 andere stevige wandelingen op dit prachtig eiland gemaakt. Iedere wandeling bracht ons door een volledig nieuw decor, iedere streek heeft zijn eigen begroeing. Soms hoge laurierbossen dan weer redelijk lage begroeiing met een weelde aan bloemen en vetplanten dan weer groene vruchtbare valleien waar bananen, papaja's, advocado's maar ook aardappelen en andere groenten rijkelijk geoogst worden dan weer hellingen met dennen begroeid. Heel gevarieerd dus. Een ideaal eiland voor wandelaars of zij die van de rust houden.
De hoofdstad San Sebastian is ook heel apart en de oudste gebouwen dateren van 1492. Ja juist mijnheer Columbus had hier blijkbaar ook een optrekje. Een ander stulpje van hem had ik al bezocht in Porto Santo. Tja zo ontstaan er van die mythes dat kapiteins of zeelui in het algemeen in iedere haven een vrouw hadden, pfffff waar halen ze het uit!? Het eiland was al bevolkt door een soort indianen, heel grote mooi mensen, die op gekende vakkundige Spaanse wijze 'gedelete' werden, met list en bedrog. Maar op dat gebied is er ook in onze tijd nog altijd niet veel veranderd. Nu ook worden nog onschuldige burgers geslachtofferd op het altaar van macht en geld.

oud fort San Sebastian

In het park van San Sebastian staat nog een oude toren die de bevolking moest beschermen tegen invallen van allerlei dieven en piraten, tja in die tijd kwamen er ook al Engelsen op bezoek :-)
Blijkbaar konden ze zich goed verdedigen want het is nooit echt geplunderd of veroverd geweest door piraten.

toverachtig laurierbos

De wandelpaden zijn heel goed aangelegd en onderhouden en zeer goed bewegwijzerd. En het openbaar vervoer is heel goed afgestemd op mogelijke vertrek- en aankomstpunten. Een buschauffeur stopte zelfs tussen 2 haltes in om ons exact aan het begin van een wandelroute af te zetten. Echter niet alle buschauffeurs zijn altijd even vriendelijk of behulpzaam, hier komt ook wel het maandagmorgensyndroom voor zelfs op andere dagen van de week. Het is een verrassende vaststelling dat er heel weinig andere talen gesproken worden op de ganse eilandengroep. Zij voelen geen enkele nood om zelfs maar te proberen om een andere taal te spreken nochtans is het toerisme voor deze eilanden de belangrijkste inkomstenbron??? Gelukkig met een beetje goede wil, zeker voor wie wat Frans kent, is Spaans redelijk goed verstaanbaar en met nog wat meer goede wil kan je al snel met een handvol woorden je verstaanbaar maken, de elektronische betaalkaart doet de rest.
35% van het eiland, het eigenlijke groene hart, is beschermd natuurgebied. Heel leuk is het om te proberen vogels te herkennen. Dit is niet altijd gemakkelijk omdat bv. de roep van de vink hier totaal verschilt dan van deze bij ons. De blauwe vink is ook natuurlijk een endemische soort die alleen op deze eilanden voorkomt met nog een kleine variant op Madeira.

op weg naar San Sebastian

Waar we niet echt in slaagden was het verkennen van een gekko, gekhé. De gekko staat symbool zowel voor La Palma als voor La Gomera maar is bijna niet te zien. De enigste keer dat we er eentje te zien kregen, dan nog maar een halve, was op een terrasje bijkomend van een vermoeiende wandeling met een gin-tonic , een mens moet soms heel erg ver gaan om zijn natuurdoelstellingen te halen.
Op de terugtocht naar La Palma wilden we nog een speciale rotspartij bezoeken die alleen via de zee te bereiken valt. Met toeristenbootjes wordt deze plaats regelmatig bezocht en wordt op infofolders als adembenemend beschreven. Wij hadden er een paar extra mijl voor over om ook 'Los Organos' te aanschouwen. Geen van beiden echter kwam in ademnood bij het zien van Los Organos, onze fysiek was natuurlijk aangescherpt door de vele wandeltochten - kan zijn. Het was mooi en speciaal maar zeker niet adembenemend, maar ja die bootjes moeten ook hun kost verdienen toch. Toch is dit voor mij het mooiste eiland dat ik tot hiertoe bezocht.

La Gomera

goudmakreel of mahi-mahi

Al sinds toen ik Frankrijk verliet sleur ik alle soorten van lokaas achter de boot aan, maar helaas 3 x helaas. En ja toch wordt geduld toch soms beloont, eindelijk! Hopelijk heb ik nu het juiste lokaas en de juiste manier van vissen. Tussen La Palma en La Gomera kregen we lekker bezoek aan boord. Onmiddellijk gekuist en proper gemaakt en de frigo in, verser kan niet natuurlijk. Deze keer was het een mooie goudmakreel of mahi-mahi, volgende keer hopen we op een bonito.
De tocht naar La Gomera zelf ging razend snel, eens de zuidpunt van La Palma voorbij. Tussen Tazacorte en de zuidpunt heerst er altijd een windluwte, de hoge bergrug vangt de wind weg. De motor moest hier een uurtje of 2 aan het werk. Maar eens de zuidpunt voorbij kom je in de acceleratiezone tussen de eilanden en dan vliegt de windsterkte met een klap omhoog, van bijna 0 naar iets meer dan 20kn wind. Het GZ was nog dubbel gereefd van toen ik naar La Palma zeilde, en ze hoefden er duidelijk niet uit. Continu boven de 7kn ging het zeer snel richting westkant La Gomera, Playa Argaya aan Puerto Vueltas was ons doel. Ook hier viel de wind ineens weg eens je achter het eiland kwam, dus zachtjes op motor op zoek naar een rustige ankerplek.

Puerto Vueltas

Er lag nog een boot geankerd maar er is meer dan plaats genoeg. Toen ik het anker vierde op 10m diepte zag ik het mooi op de harde ondergrond liggen, bijna geen zand. Maar de komende dagen was er totaal geen wind voorspeld, dus stak ik 40m ketting bij en dat hield als een huis. Met de dinghy brachten we een bezoekje aan het kleine dorpje, een leuk en gezellig dorpje, met een paar kleine mercado's voor wat etenswaar.
2 dagen nadien ging het richting 'hoofdstad' San Sebastian. Daar vonden we in de haven een steiger vrij voor een paar nachten. De liggelden vallen hier reuze mee, alleen mag de boot niet langer zijn dan 12.00m anders moet je maandelijks vuurtorentaks betalen die vrij hoog kan oplopen. En gelukkig staat op mijn vlaggebrief 12.00m !!!!! Had het 12.01 geweest dan had ik al een paar honderd € meer liggeld moeten betalen :-) 1cm is niets maar nu maakt het een wereld van verschil uit.

1000 tinten groen

Van hieruit deden we, met gebruik openbaar vervoer, een prachtige wandeling. Aan de buitenzijde is La Gomera pure bijna onbegroeide rots, wel met prachtige kleurschakeringen. De natuur heeft hier de mooiste kleurpatronen over elkaar laten vloeien. Het hart van het eiland echter is prachtig begroeid met Laurierbossen, varens, palmen bloemen ..... waar veel dieren een goed onderkomen hebben. De blauwe vinken kwamen tijdens onze picknick op minder dan 1m van ons zitten op de loer voor wat lekkers, mooi. De wandelpaden zijn heel mooi en veilig aangelegd en voorzien van veel infoborden. Voor mij is dit het mooiste eiland dat ik tot hiertoe bezocht, minuscuul klein maar wat een weelde.

Tazacorte - Lomo de las Chozas

de krater met verschillende wandelingen

La Palma een wandelparadijs! Maar wegen in paradijzen kunnen ook heel hard, zwaar zijn. Ik had gezien dat er een wandelpad van Cumbrecite (op 1340m in de krater) tot bij de oceaan liep, eigenlijk tot in Tazacorte. Met de bus - bus - taxi kwam ik voor 10€ op de plaats van vertrek, in de Caldera Taburiente of te krater. De eerste kilometer zijn makkelijk bijna vlak maar eens je de kraterrand overschrijd en langs de steile valleiwand stelselmatig afdaald wordt het pad moeilijker, zwaarder. De valleiwand wordt regelmatig diep ingesneden door diepe kloven door hemelwater met heel veel geduld en geweld uitgeschuurd. Om deze kloven over te kunnen steken daalt het pad soms heel steil om nadien terug 100 of 200m te stijgen, heel vermoeiend.

in de Caldera

En dan als je langs de windstille zuidwand wandelt brandt de zon genadeloos op je neer. Het is ook regelmatig zoeken want het pad wordt regelmatig door schuivend steenpuin onderbroken. Mijn tablet met Osmand+ waar de wandelroutes perfect ingetekend staan moesten mij regelmatig terug op het goede pad brengen, spijtg genoeg kan mijn tablet mij alleen bij wandelingen op het goede pad brengen :-).
Op enkele plaatsen zijn er hulpmiddelen aan de wand, kettingen -stalen kabels - ijzeren beugels, bevestigd omdat de paden soms heel smal zijn en versierd met een mooi diepe afgrond er naast. Zeker geen wandelpad voor beginners of mensen met hoogtevrees. Het staat bij het begin van het pad aan 2 kanten duidelijk aangegeven dat er enige moeilijkheden op je liggen wachten als je dit pad inslaat, een verwittigd man is er 2 waar - hetzelfde voor de vrouwen :-) (dit is een eigen invulling stond niet op het bord :-) )

hulpmiddelen waren soms heel welkom

Het is zwaar, moeilijk, lang maar wat je ziet en voelt is prachtig. De levada wandelingen in Madeira zijn bijlange na niet zo zwaar als dit soort paden. De levada's lopen vrij horizontaal aangezien ze water over grote afstanden transporteren, hier en daar ook wel met gevaarlijke passages. De paden hier gaan continu op en neer langs de steile kraterwanden, en de steile afdalingen plegen een aanslag op je kuitspieren. Regelmatig moet je een helling met los steenpuin oversteken, opletten dat het niet opnieuw begint te schuiven. Op het einde van het pad kwam ik duidelijk wat dicht bij nest(en) van torenvalken. Een 4 tal hing krijsend in de lucht, 2 ervan deden een schijnaanval.

het was eens iets anders :-)

Ik was hier duidelijk niet gewenst, ik bleef de volgende 100m heel dicht bij de wand, stil hopend dat ze geen kamikaze neigingen hadden. Na 4.5 uur kwam ik in de buurt van Llanos dat een km'tje of 5 van Tazacorte ligt. Ik vond het goed om hier een 'cana' (biertje) te nuttigen en dat laatste stukje toch maar, om de maatschappij te sponsoren, de bus naar  Tazacorte te nemen.

in de verte een aanlokkelijke frisse oceaan

La Palma - Tazacorte een jaar verder

Sneller dan gewild vertrek ik uit Puerto Rico maar het weerbericht leek te mooi om dit te laten schieten. Begin juli krijg ik bezoek op La Palma, en dan moet ik ook maken dat ik daar ben natuurlijk. Rond de Canarische eilanden zit er voornamelijk een noordcirculatie dat maakt het niet altijd gemakkelijk  om van zuid Gran

zuidkant Gran Canaria, chocolade met crème fraîche

Canaria naar het meer noorderlijke La Palma te varen. Maar er werd in de nacht van ma op di een NE 15kn voorspeld!! prima om La Palma proberen te bereiken. Aan de zuidkanten van de eilanden zit er bijna geen wind, de hoge vulkaankegels doen goed hun werk om de zuidkanten windluw te maken. Net voorbij Gran Canaria maakte ik kennis met de acceleratie zone, het gaat dan ineens van 7kn zuid naar 24kn N. Maar men had me gewaarschuwd voor deze zones! De witte koppen verraden dit echter al van ver. Ik had op tijd alles klaargelegd om snel te reven, de genua had ik al een stukje ingerold. Het snelreefsysteem werkt prachtig, op 2 min heb ik 2 reven in het grootzeil zonder de kuip te moeten verlaten, als je alleen bent is dat geen luxe!! De strijd om hoger noord te komen kon beginnen, net iets minder dan scherp kon ik op de zuidwestpunt van Tenerife aansturen. 2 reven in GZ en 2 in de genua en dan ging het heeeel snel maar ook heeeel nat. Ik de kuip was er een voortdurende zoutwatersproei die alles nat en zout maakte. Dat stuk tot onder Tenerife liepen we continu meer dan 7kn, onder Tenerife terug de wind die wegvalt zelfs een zuid 3bf wordt. Een half uurtje motor moet het windluwe deel overbruggen. En dan terug aan de bak, echter ondertussen was het donker geworden. Ik kon het acceleratiefeest nu in het donker overdoen, reven ... buiswater, zeilen een feest. De NE liet iets langer op zich wachten dan voorspeld, als die N bleef kon ik de noordkant van La Gomera niet vrijzeilen zonder een slag te maken. Het ging net, zo hoog mogelijk aan de wind (24kn) bleef ik een mijl boven La Gomera. Dat was best lekker spannend, op de kaart zie je je positie maar in het duister zie je aan lij de massieve bergen uit de oceaan oprijzen. Ik kon onmogelijk inschatten in deze maanloze nacht hoe ver of hoe dicht ik van de kustlijn zat, vertrouwen op de GPS dan maar. Deed een dubbelcontrole op de navionicskaarten van mijn tablet, die vertelde mij ook dat er nog water genoeg onder de kiel zat. Gas geven dus en de wind draaide zachtjes aan meer NE, dank je wel voor die paar graden hoger. Net boven La Gomera luwde de wind naar de mooi voorspelde NE 15kn, de rest van de nacht schoof de lady met 6kn richting La Palma in het bijna zwart verder.

zonsopgang aan de zuidpunt van La Palma

Bij zonsopgang was ik aan de zoutpannen op de zuidpunt van La Palma die wij in november 2012 bezochten. Ik vind het altijd een mooi moment om vanop zee plaatsen te zien waar je als landtoerist rondscharrelde. 3 mijl na het ronden van de zuidpunt ontnamen de massieve bergen, van de in 1949 ontstane zuidpunt, mij het mooie dragende windje. De laatste 7 mijl ging het op motor. Meer dan tevreden over deze tocht, slecht 3 uren motor nodig gehad om een paar windluwe passages te overbruggen de rest op zeil mooi ..... Het was best een zware nacht want slapen kan je niet als je tussen de eilanden doorlaveerd. Er is altijd kans op kleine visserbootjes die geen AIS alarm kunnen genereren. Maar de spanning boven La Gomera liet me geen moment indommelen en op tijd een sterke koffie deed de rest. Dit was er eentje om in te kaderen, spijtig genoeg heb ik geen kadertjes aan boord :-) dus zal ik het maar bij die andere mooie tochten en momenten bewaren. Aan de zuidpunt van La Palma realiseerde ik me dat ik juist een jaar geleden, 24 juni 2013, vertrokken was in Antwerpen. Het jaar 13 was zeker geen ongeluksjaar voor mij, ik droom niet ik realiseer waar ik zolang aan werkte en voorbereidde. Achter mij een berg mooie momenten en veel geleerde lessen, voor mij een mooi ingekleurde kaart met interessante gebieden en nog 6 blanco maanden te gaan dit jaar. Die ga ik ook proberen inkleuren met de pasteltinten van de opkomende zon, het blauw van de oceaan met prachtige lijnen getekend door de lady. Ik acht mezelf heel gelukkig dat ik dit kan en mag realiseren. Wat is dat jaar snel voorbij gegaan, veel gezien veel geleerd en nog veel meer genoten ook nu als ik zoveel moois mag schrijven. In Las Palmas kocht ik recent een overzeiler die ik in de carré ophing.

veel inspiratie aan de wand

Mijn blik dwaalt nu regelmatig over deze kaart en ik zie nog heel veel mogelijkheden om deze tocht, een jaar geleden begonnen, verder te zetten en nog iets meer zeiler te worden. Zin heb ik er alvast in, soms is er iemand nodig om mij wat in bedwang te houden want de seizoenen met bijbehorende weersystemen moeten je volgen, dus even temporiseren en genieten op deze mooi eilandengroep.