Porto Santo, over 480 mijl oceaan naar een magische morgen

5 mooie maanden had ik doorgebracht in Lagos, met dank aan de prachtige buren. Vorige week moest ik afscheid nemen van een zeer dierbaar iemand, wiens levenslessen ik altijd zal meedragen. Na dit kort treurig verblijf in België, had ik nood om een stukje te zeilen, had ik nood om een frisse wind door mijn hoofd te laten waaien. 3 dagen na mijn terugkeer uit België bood zich een mooi weervenster aan, goed genoeg om los te gooien en de lady op de Oceaan te laten dartelen. Zygrib vertelde me dat ik 5 dagen gunstig weer kreeg om in Porto Santo te geraken want dan kwam er wat meer wind. Donderdagmorgen nam ik nog afscheid van Naut & Jolande die met hun boot op de wal stonden, waar de koffie altijd lekker is, en van mijn Duitse buren Carsten & Catherine. De Sparkle vrienden Annemie & Patrick waren helaas even weg naar België. Ze gaven me wel een opdracht mee met een enveloppe die ik maar mocht openen op mijn eerste aanlegplaats na Lagos. Bedankt Annemie & Patrick opdracht volbracht :-)

Avondrood, goed weer morgen

Donderdagmiddag gingen de touwtjes, na nog wat extra boodschappen, eindelijk los. De lady koos goedgeluimd het ruime sop, insgelijks haar schipper. De zon scheen over de Ponte de Piedade, de punt waar ik zoveel wandelingen maakte, wat is het hier mooi. Eens de punt voorbij legde ik de boeg zoveel mogelijk west. Met een matig windje 3bf ging het aan de wind voorbij de kapen Cabo Sagres en als laatste verdween Cabo Soa Vincente uit het zicht de eerste nacht tegemoet. Deze keer had de kaap geen extra wind in petto, rustig op bijna grijpafstand voeren we voorbij en groeten deemoedig. Ik voelde dat de lady nog wat aangroei had, ze reageerde nog niet zo dartel op de kleine windvlagen maar dat beterde met de mijlen. AIS wat een gezegend apparaat, die de grote scheepvaart probleemloos op mijn plotter tovert en alarm geeft mocht een schip op aanvaringskoers met ons liggen, maar 100% op elektronica vertrouwen mag je nooit. Er zit nogal wat vaart rond deze laatste kaap, komend & gaand van en naar de Middellandse Zee. Het duurde tot 2 uur 's nachts eer we de trafficzone, de autosnelweg van de schepen, vrij zeilden. Het AIS alarm werd even werkloos. De wind bleef gunstig doch zwak maar voldoende om te zeilen. Voldoende rust kreeg ik die nacht niet, we waren nog niet lang genoeg op pad. Was het de adrenaline, een teveel aan koffie of de gretigheid waarmee ik alles ervoer. 

een mooie zonsopgang geeft het avondrood gelijk

Vrijdag was ook een dag met matige wind, 9 – 12 kn maar de lady had al wat aangroei verloren blijkbaar en de 4 a 5 kn snelheid stemden mij heel tevreden. Vrijdagnacht hoorde ik de wind beginnen loeien in het want, algauw hadden we 20 tot 25 kn wind en nog wel uit de goede richting. Met halve wind stoof de lady er vandoor met 7 a 8kn snelheid – top! Al snel bouwde de zee zich op en regelmatig werden lady's dekken overspoeld. Een beetje zout water kan nooit geen kwaad natuurlijk, uitgenomen als je voor een snelle controle in slechts een trui en op kousen de volle laag krijgt. De voorbije nacht had ik al wat meer gerust, maar slapen nog niet echt. Je moet vertrouwen krijgen in de apparatuur, de ruimte van de Oceaan en jezelf. Zelfvertrouwen in je eigen kunnen is een belangrijke eigenschap voor solo zeilers, macho en lef zijn eerder een gevaar dan een plus.  In de loop van de nacht milderde de wind naar een mooie 12 – 16 kn, backstag wind nu! Zeiltjes aangepast en de lady spon haar zilveren schuimend kielzog van de Ponte de Piedade richting Porto Santo. Met haar boeg sloeg ze de opdringende golven weg en als ze haar langs achteren beslopen hief ze, als een jonge dartele freule haar rokken op, versnelde haar pas en zette de wit schuimbekkende zee een neus. Ik sloeg dit alles met instemming gade vanuit haar veilige kuip, en voelde mij als een koning te rijk, ik stond steviger in mijn zeilersbotten.

Porto Santo bij het eerste morgenlicht

Zondagmorgen hadden we nog 120 mijl af te leggen en met terug een windje 3 a 4bf was het doel niet haalbaar voor de komende zonsondergang. Maar daar zat ik niet mee, deze tocht mocht nog wel een extra nachtje doorgaan. De vorige nacht had ik heerlijk geslapen met tussenpozen van 30 tot 45 min. Ik was fris en monter en wou op deze milde Oceaan nog een nachtje doorbrengen, ik wil nog zoveel ervaren. De wind zwakte de laatste nacht nog wat meer af, 8 tot 12 kn wind maar die 4 a 5 kn snelheid die we maakten waren voldoende om ons doel op tijd te halen. 2 vrachtschepen die mijn koers kruisten onthielden mij een uurtje slaap, maar ik kreeg er zoveel moois voor in de plaats. Het sterrenbeeld Orion, recht voor de boeg, was de mooiste wegwijzer denkbaar. Ik las ooit een boek "Geef mij eens ster om op te sturen" wel ik kreeg het mooiste sterrenbeeld van het uitspansel om op te sturen. Cassiopeia, haaks aan stuurboord, balancerend op de nachtelijke einder brachten de mooiste herinneringen in mij boven.

ik trakteerde mezelf met een royaal ontbijt

Het groene stuurboordlicht lichtte het zeevonk nog meer op waar speelse dolfijnen gretig gebruik van maakten, de bemanning gratis vertier bezorgend. Als groene torpedo's suizen de dolfijnen in de hoge golfkammen en zwemmen soms hoger dan lady's boorden. Wat zijn ze speels maar ook zo ijdel, maar dat mag. En als Venus in het oosten haar schittering begint en de komst van de zon aankondigt ontwaarde ik de eerste contouren van Porto Santo, de heilige haven. En dan wordt je even stil, zelfs ik, met zoveel moois onder en boven mij ... dit is magisch. De wind zwakt nog meer af, de snelheid zakt weg naar een lome 3kn maar ik weiger de motor te starten. Ik wil deze stilte niet verbreken, dit magisch moment voedt mijn hart - mijn ziel.

de lady in Porto Santo

De lady schuift zacht murmelend dichter naar haar doel en laat een aan de oppervlakte doezelende zeeschilpad schrikken. Ik trakteer mezelf op een royaal ontbijt met verse ananas, roerei, Griekse yogurt en een 2de koffie. De eerste verdween in een onbewaakt moment in de spoelbak, misschien lusten de visjes ook wel een vers bakje.  Onder Ilha Cim loeven we naar de haven. En net voor we de haven inlopen ruim ik mijn lady op, want met je dame ga je niet in haar werkplunje op bezoek. In het felle morgenlicht schitteren de zoutkristallen op haar dekken die ze fier draagt als haar verdiende juwelen. Ik streel haar liefkozend en geef haar een kus een eerder sobere beloning want mijn lady gaf mij zoveel meer.
Net voor we de havenmond invaren zie ik 2 streken meer bakboord uit dat andere eiland in de verte, Madeira …. zouden we niet …..

Porto Santo

Lagos, mooie mensen

2 dagen geleden was het St Patricks day! dus ja dan weet je wat er gebeurt wanneer er een voldoende

diep nadenken maakt me mooier naar men zegt :-)

groot contingent Ieren en Britten rondlopen hier, feest dus. Een aantal terrassen waren gevuld met feestvierende groen getooide Guiness slurpende Ieren. Op 1 terras was er ambiance met verschillende muzikanten, meestal folkachtig, maar ook natuurlijk de obligate doedelzak. Hier heb ik toch ook even staan meegenieten, het klagende geluid van de doedelzak vertelt veel.
5 maanden ben ik hier nu ongeveer en die tijd is voorbij gevlogen. We hebben hier op de steiger en leuke mengeling nationaliteiten, klein Europa. Mijn rechtse buur is Engels en is ondanks zijn 74 jaar heel fit en altijd bezig aan zijn boot of op het terras van de South Bar. Maar in de avond zouden ze de naamgeving beter veranderen in Shout Bar - tja Engelsen zijn soms nogal uitbundig. Heel toffe mijnheer met leuke babbels.
Mijn linkse buren, een Duits koppel die ik onderweg naar hier al in Peniche en Cascais tegenkwam. We gingen samen met de andere buren naar een aantal optredens in Lagos, Fado - Jazz - Cubaanse avond ... Carsten organiseerde meestal. Gisteren maakte ik al snorkelend mijn schroef pokken- en mosselvrij en deed dat ook bij hun schroef. Toen ik afgedroogd was en weer zoutloos, stond de Thaise soep al opgeschept en kon ik zo aanschuiven. Leuk was het verhaal van de naamgeving van hun boot "Mar Y Sol" - Zee en Zon - in het Portugees of toch bijna. Ze hadden die naam in een Portugees restaurant in Hamburg samen met een Portugees op papier gezet, wat blijkt als ze in Portugal aankwamen ? dat de letter Y niet in het Portugees alfabet bestaat :-) originele naam dus en leuke anekdote.

bijna alle buren samen, wat een plaatje

Nog een beetje verder een Nederlandse boot waar ik onder andere brood leerde bakken wat nu feilloos lukt, wekelijks bak ik nu een broodje van eigen deeg :-) Naut en Jolande zijn al 13 jaar onderweg en hadden veel tips over het hoe en wat in de zeilwereld. Hun gezellig salon werd veelvuldig door onze groep gevuld, heel joviaal tof koppel.
Nog wat verder een prachtig Belgisch stel met hun mooie boot Sparkle! Bij Patrick en Annemie schijnt de zon altijd, geen zorgen daar. Van oud naar nieuw vierden we op hun Sparkle, het was ouderwets gezellig en was 4 uur voor we er erg in hadden. Regelmatig toverden ze een speciaal biertje uit de voorraadkisten die we met veel goesting degusteerden. Altijd stonden ze klaar om ergens te helpen of voor een leuke babbel.
Waarschijnlijk vind ik nooit meer een buurt met zo'n mooie mensen, rustig en altijd bereid om te helpen met raad en daad of gewoon eens lekker doorzakken op een zonnig terras.
Maar de lady laat mij voelen dat haar touwtjes zachtjes aan los moeten, ze is er klaar voor, ik bijna. De pc moet raad brengen voor de weersverwachting, 500 mijl oceaan wachten op mij. Spannend, kan bijna niet wachten ....

Algarve van binnenuit

deze spleet was nat, zout .. ??? maar geen infobord

Van de eerste zomerse dagen hebben we ondertussen hard genoten en de contingenten toeristen groeien dagelijks aan. De bootjes die de bootbezoeken doen varen frequenter en de verkoopstalletjes raken meer en meer bemant of bevrouwt ??? naargelang :-) Ik had bezoek deze week en daarom een ideale kans om met een huurwagen de binnen Algarve met onze aanwezigheid wat onveiliger te maken. Dan blijkt pas hoe gevarieerd de Algarve is. We reden langs de zoom van de kust naar de indrukwekkende kliffen van Cabo Sao Vincente en klommen naar het hoogste punt Foia op 902m, waar het verschrikkelijk koud was. Cabo Sao Vincente staat in schril contrast met het dicht begroeide binnenland. De niet aflatende

Cabo Sao Vincente, niet iedereen was onder de indruk

oceaanwind geselt en ranselt de streek plat. Er groet dan ook geen boom of struik op de hoogten rond de kliffen. We bezochten het fort van - Hendrik De Zeevaarder - waar de ontdekkingsreizen in de 15 eeuw gepland en gedocumenteerd werden. Het fort op zichzelf heeft dan wel een belangrijke geschiedkundige naam verworven maar ons interesseerde vooral de aparte fauna & flora. Een heel mooie en gevarieerde zoutminnende vegetatie en een paar zeldzame vogelsoorten zoals de Geelpootmeeuw, de Alpen Kraai ... die op de kliffen een ongestoord veilig onderkomen kunnen bouwen.

kurkeik, boom van de beukenfamilie

Het binnenland van de Algarve is dan weer heel verschillend. Bossen kurkeik en eucalyptus geflankeerd door mooi onderhouden sinaasappel aanplanten, citroenen mandarijnen avocado's .... heerlijkheden rijpend aan de boom. De rijpe appelsienen hangen nog verder te rijpen en ondertussen vormt zich ook de nieuwe bloesem, 2 jaargangen op 1 boom, mooi.
We bezochten ook op toevallige wijze Caldas De Monchique waar we op een bord 'termen' zagen ... wij dachten direct aan Romeinen, en toen we de trotter raadpleegden vonden we dat deze 'termen - warmwaterbronnen' inderdaad door de Romeinen gebruikt werden. In Monchique zelf, een wat hoger gelegen dorp, wordt bronwater gebotteld.

un vino branco smaakt best bij zulk decor

Een kurkeik plant je niet voor jezelf omdat de eerste oogst slecht na 30 jaar kan gebeuren. Daarna duurt het 8 tot 10 jaar eer er terug kan geoogst worden. We zagen winkels waar kledij van kurk gemaakt was, schoenen, handtassen ... zelfs dassen? Misschien moeten ze wel op zoek naar nieuwe afzetmarkten omdat kurkenwijnstop meer en meer vervangen wordt door plastieken of draaistoppen. Dus duidelijk creatieve geesten aan het werk hier.
We hebben echt genoten van de natuur en ook van de kleine geneugtes - eten en drinken en liefst in kleine Portugese restaurantjes. We kozen daar onder andere voor een typisch streekgerecht, hoofdbestanddeel "choco" of een Sepia inktvis wat een andere soort is dan de meer gekende calamares of pijlinktvis. De zwarte inkt wordt echter niet verwijderd, in de opdienschaal drijft de gegrilde inktvis in een pekzwarte saus, niet bestuderen gewoon opeten en ja het was best heel lekker. De dag nadien begrijp je pas echt goed vanwaar het woord inkt'pot' komt :-)
De Algarve heeft ons verrast en heel erg bekoort.

Winterslaap afschudden

Zachtjes aan begint de streek hier toch wel uit zijn winterslaap te kruipen. De temperaturen zijn ondertussen aan het stijgen wat meer toeristen aantrekt natuurlijk. Van december tot eind februari valt de toeristische industrie wat stil. Nu gaan de verkoopstalletjes die allerhande tochtjes aanprijzen en nog liever verkopen zachtjes aan weer open. De spinnen worden verjaagd en toeristen/reizigers worden terug als prooi belaagd. De bootjes voor de bezoeken aan de indrukwekkende kliffen en zeegrotten zijn ook van hun winterkleden ontdaan. Dus hoogtijd dat wij aan boord ook terug wat actiever alles nalopen en daar waar nodig voorraden bijvullen.

Ook de veiligheidsinfrastructuur aan boord van de Begerto is in de loop van de winter opgewaardeerd.

1 Onderhoudsbeurt reddingsvlot:

Het was alweer 3 jaar geleden dat het Seago reddingsvlot nagekeken was. Nu kan je op veel besparen echter op zulk belangrijk veiligheidsmateriaal kan je dat beter niet doen. Dit moet tiptop in orde zijn want dat gebruik je slecht 1 maal, hopelijk. Heb ooit een annonce in een blad gelezen over een 2de hands parachute die voor een spotprijs aangeboden werd " slechts 1 maal gebruikt - nooit open geweest"?! Ik weet niet of dit een grap was maar zo een advertentie kan je waarschijnlijk niet plaatsen voor een 2de hands reddingsvlot :-)

En het de prijs viel nog heel goed mee ook. De laatste onderhoudsbeurt in Antwerpen koste 3 jaar geleden 600€ hier betaalde ik 320€, er was een bijgeleverde lijst met alles wat vervangen was, je kon zelfs -indien gewenst- het opgeblazen vlot zelf gaan inspecteren en eventueel extra materiaal/eten in het vlot aanbrengen.

2 AIS transponder:

EasyAIS TRX  IS

Tot hiertoe had ik slecht een AIS ontvanger aan boord maar ik zond mijn bootgegevens niet via VHF uit. In onze streken kan dat problemen opleveren want dan is Big Brother waching you!, ieder kan je naam zien. Je kan zelfs op iedere pc schepen traceren waar ook ter wereld. Maar hier op de open Oceaan is het een zeer groot pluspunt omdat de scheepvaart je duidelijk op hun plotterschermen ziet. Zeker wanneer je regelmatig alleen vaart en grotere afstanden gaat overbruggen. Een mens moet toch een keer wat slapen, je kan niet 24u op 24u op wacht staan.

Gevaarlijk denkt u ja klopt maar door de Kennedytunnel rijden is voor mij nog veel gevaarlijker en deze uitrusting verbeterd de

alarmmodule

veiligheid zeer duidelijk. Hierbij is ook nog een externe alarmmodule die een geluid genereert wanneer een schip, die ook AIS uitzend, binnen een bepaalde afstand van je boot komt. Ik krijg een alarm via de plotter en ook via deze alarmmodule ook weer dubbele veiligheid.

Tevens is er een schakelaartje waar op eenvoudige wijze de zendfunctie uitgeschakeld kan worden.

Nog een groot voordeel is dat de naam van je boot mee uitgezonden wordt, dit maakt het gemakkelijk wanneer andere boten met jou in contact willen komen. Dit geldt ook voor jezelf natuurlijk, je kan nominatief de boten oproepen wat maakt dat de opgeroepen boten altijd antwoorden.

3 Spot II

Nog een heel interessante aankoop is een track/trace + noodoproepsysteem via satelliet. Dit klein handig apparaatje, dat je niet alleen op zee kan gebruiken maar ook op land bv, laat je toe om verschillende boodschappen via satelliet te versturen. Tevens is er een track/trace systeem aan verbonden waar eventuele volgers jouw vorderingen op zee kunnen bekijken op Google Maps. Je kan een 3 tal voorgeprogrammeerde boodschappen naar gsm - e mail ... versturen van vertrouwenspersonen. Meest gebruikte is dan "alles ok aan boord" + jouw positie. En wanneer het echt misgaat is er een ultieme alarmknop die een reddingsoperatie in gang zet. Deze boodschappen worden door GEOS ontvangen en deze organisatie zet alles voor een reddingsoperatie in beweging. En dat dit functioneert weet ik zeker van een goede vriend die er helaas maar met groot succes gebruik van gemaakt heeft. Er is een houder bij waar je de Spot makkelijk aan je kledij of arm kan bevestigen, zeer interessant voor solozeilers. Op dit toestel zie je ook wanneer de berichten 100% zeker verzonden zijn. Wat ben je met een prachtige stuk elektronica als je niet weet of het wel zend ???

Deze week krijg ik bezoek en dan kan ik al eens beginnen voelen hoe strak de meertouwen nog vastzitten, of anders gezegd zachtjes aan uitkijken om terug los te gooien. Alleen moeten de depressietreinen op de oceaan een beetje stilvallen, die mogen van mij nu rustig hun zomerslaap beginnen.

Yin & Yang

***** kattenhotel met zicht op Oceaan

Ik had het al eerder opgemerkt dat Portugal heel diervriendelijk is en goed zorg draagt voor de natuur. Een mooi bewijs vind je hier aan de ingang van het havenkanaal, een op en top ***** kattenhotel. Onder het hotel staan bakjes gevuld met eten en vers drinkwater. Er ligt een borstel en flessen met proper drinkwater, ha ja de beestjes mogen niets tekort komen he. Het hotel wordt beheerd door een dierenasiel waar je contact mee kan opnemen mocht je een poes willen adopteren.
Iedere keer ik van een verkwikkende strandwandeling, langs de oneindige oceaan, terugkom passeer ik langs onze 4 potige

de katten genieten ook van binnenlopende zeilers :-)

vrienden. Hoeveel katten er hier juist rondlopen is niet te schatten maar je ziet er altijd maar een paar. Ze hebben hier dan ook een prachtig leefterritorium, in het hotel zie je er slecht enkele. De meeste liggen te zonnen op de massieve stenen van het talud langs het aanloopkanaal. En als er onraad zou zijn kunnen ze zo verdwijnen tussen de stenen. Interesse om geaaid te worden is er niet echt. Hier zie je hoe eigenwijs katten wel zijn, eens hun buik gevuld is hebben ze alleen nog de zon nodig blijkbaar. Je kan zo van hun snuit aflezen, blijf van mijn lijf en ga uit mijn zon :-) Een enkele komt om eens geaaid te worden, maar liefst niet te lang. Goed om zien dat in dit economisch zwaar getroffen land nog geld is om hun dieren goed te verzorgen, ook deze die door hun baasje gedumpt werden.

de Oceaan braakt ons afval uit

Maar ondanks hun goede zorgen zijn er hier ook nog tal van milieu problemen aan te pakken. Niet lang geleden braken er enorme golven op het strand waar de surfers gretig gebruik van maakten. De dag nadien echter was de vloedlijn veranderd in een plastiek- en afvallijn. Voor zover je kon kijken was het strand vervuild met plastiek allerhande, en spijtig genoeg waren er al veel kleine verbrokkelde stukjes bij. De machtige golven braakten als het ware de massieve vervuiling uit en wierpen het daar vanwaar het gekomen was. De dag nadien werd het strand volop geruimd maar dat is niet de manier om deze vervuiling aan te pakken,pleister op een houten been. Er moet voorkomen worden dat het afval in onze zeeën en

het lijkt afgezaagd maar onze zeeën worden ziek

oceanen komt. Hier wordt nog kwistig omgesprongen met het gratis voorzien van plastiekzakjes in de warenhuizen. Gelukkig is de Europese Unie bezig met het aanpakken van dit probleem, maar ook wij mensen dragen hier een verpletterende verantwoordelijkheid in. En als iedereen voor zijn eigen deurtje veegt is het overal proper, ik gebruik al jaren een boodschappentas en vermijdt afval waar het kan. Hier is nog heel veel werk voor de boeg voor de industrie maar ook sensibilisering van de mensen. En ja de afvalmaffia die alles scrupuleus in zee sodemietert dat is nog een ander hoofdstuk, maar misschien komt er een tijd om ook deze jongens aan te pakken.

Leren van de buren

Broodbaksessie door mevr Yolande

Ik vaar al sinds geruime tijd rond met wat potten broodbloem en gepast materiaal om brood te bakken. Op verschillende site lees je wel van meerdere bemanningen die zich aan de broodbakkunst wagen maar meestal met een sober resultaat. Aan de steiger ligt een Nederlands koppel die al een jaar of 11 onderweg zijn met hun boot, veel ervaring dus. Mijn “honger” om brood te leren bakken was nog altijd niet gestild, ik had wel veel beloftes gekregen van vrouwen die me de bakkunst gingen leren maar helaas. Tot hiertoe was er nog geen brood uit de oven gekomen, toch niet zelf gebakken. Dus ging ik maar te rade bij Yolande van de Nederlandse buurboot, en zij had een recept! Yolande organiseerde een broodbak doedag (workshop klinkt te duur) waar we met een 3 tal buurboten op uitgenodigd waren. Yolande had alles pico bello voorbereid en wij moesten aan de slag. Een simpel recept, met enkel wat stevig roerwerk ipv kneden rijzen kneden ….. Alle ingrediënten in een pot wat lauw water erbij, stevig roeren, in de bakvorm en 50 min laten rijzen onder een dekbed. Nadien 50 min bakken op 200°C. Zoals de Nederlanders zeggen : zo simpel als bonjour – nee dat zal wel een Belgische uitspraak zijn. Maar na 50 min bakken kwam er een mooi en vooral lekker brood uit Yolande's oven. We hebben dan uitgebreid het brood geproefd en doorgespoeld met Portugese wijn. De Duitse buur had lekker gebak gemaakt als dessert waar een lekkere Italiaanse koffie bij geserveerd werd. Kan het Europeser?? het kon alvast niet lekkerder.

het lekkere resultaat, oefening baart brood

Dus nu werd het tijd om het recept zelf uit te proberen. Het ontbrekende materiaal had ik hier in winkels na wat zoek werk gevonden. Het probleem is dat alles in het Portugees op de verpakkingen staat, gist wordt dan 'levedura de panadero'. Het vraagt een beetje ontcijferen maar het lukt best en tijd heb ik genoeg.

Alles voorbereid en geroerd volgens Yolande's recept, de oven in en kijk een mooi en vooral lekker resultaat. Ik ben hier wel blij mee want als je onderweg bent of langere tijd op anker ligt is goed brood vinden niet altijd makkelijk. Ook bij langere tochten, die er hopelijk aankomen, is het fijn om echt vers brood te hebben en niet van dat afbakspul. Ten andere vind je hier alleen wit afbakbrood en dat vind ik helemaal niet lekker, laat staan gezond.

'n vroege lente ??

we kregen toch al een lentegevoel

de lente trompet zonder geluid

Een vrij kille nacht voorspelde de opkomst van een mooie dag, vooral een zonnige dag. Als de nacht vrij warm blijft (14°) dan is het de dag nadien meestal bewolkt met kans op wat regen. En tussen kerst en nieuwjaar hebben we hier toch wel een aantal bewolkte dagen geserveerd gekregen gelardeerd met een frisse bui. Maar deze morgen was de zon al vroeg van de partij, vroeger dan ik alleszins. Maar na wat handwasjes gedaan te hebben stond er een wandeling op het programma, dus veel tijd voor een middagdutje was er niet. De zon maakte alles goed en de wandeling, alhoewel al in verkent gebied, was terug verrassend. Met de feestdagen was het wandelen wat achteruit geschoven. Het terrein dat ik al verschillende malen doorkruist heb zag er volledig anders uit. De malse regen heeft de hoogte boven de kliffen volledig groen gekleurd met een tapijt van gele bloemen. Mijn verwondering was nog groter om al fruitbomen in bloei te zien komen, vroege lente??? Waarschijnlijk niet maar het is de eerste keer dat ik hier de verandering van de seizoenen kan aanschouwen. Leuk dat de bloesem ons zo vroeg op het jaar uitbundig begroet. Ook bijtjes en hommels deden al hun werk net als ik, van de bloemetjes en dit mooie leven genieten.

welke schilder evenaart dit kleurpalet ??

Dit panorama overtreft de 50 tinten grijs, voor mij althans. Een prachtig groen tapijt waar het frèle geel door meandert en uitmond in een hel blauwe oceaan en de zon overgiet dit met een gouden saus. En dan te denken dat de mensheid dagelijks zware aanvallen uitvoert op al dit moois...... Hopelijk worden we op tijd wakker.
Ook de doppen op de eucalyptus bezwijken en geven een prachtige pluis vrij en het rook nog verfrissend ook.
Wel deze dag is er weer eentje om niet snel te vergeten maar natuurlijk enkel met heel veel dank aan deze mooie en verrassende natuur.

eucalyptus in bloei

Herfstkleuren met al een streepje lente